W dniu 30 marca na posiedzeniu Sądu konkursowego, sędziowie poprzez przyznanie punktów zgodnie z regulaminem wyłonili Autora/Uczestnika konkursu który zostanie zaproszony do dalszych negocjacji.
Największą ilość punktów zdobyła praca konkursowa autorstwa grupy architektonicznej Domino ze Szczecina (praca nr 727476)
Projekt nr 4 grupa architektoniczna Domino ze Szczecina. Praca otrzymała 41,25 punktów Jury.
Pozostałe prace:
Projekt nr 1 Grupa 5 Sp. z o.o. z Warszawy (praca nr 220113). Praca otrzymała 32,10 punktów Jury.
Projekt nr 2 Wilkocki Projekt z Łodzi (praca nr 173944) Praca otrzymała 28,60 punktów Jury
Projekt nr 3 Studio Architektoniczne OZONE z Wrocławia (praca nr 010011). Praca otrzymała 25,75 punktów Jury.
Uzgodniona wspólna opinia Sądu Konkursowego z obrad z dnia 30.03.2010 o złożonych pracach.
Praca Nr 173944
Koncepcja przestrzenna bazująca na zastosowaniu wielkoskalowego bloku miejskiego, utrzymana w konwencji istniejących dużych budynków przemysłowych nawiązując do nich skalą obiektów, jest interesująca.
Zaproponowany główny wjazd do całego założenia słuszny. Jednak zaproponowany układ komunikacji jest elementem dominującym w organizacji przestrzeni wewnętrznej zespołu powodując tworzenie układu „wyspowego” poszczególnych budynków. Powoduje to także brak czytelnego podziału na przestrzeń publiczną i prywatną w zespole a także brak wydzielenia przestrzeni półprywatnej poszczególnych mieszkańców oraz elementu identyfikacji dla całego zespołu. Główna ulica wjazdowa nie ma także charakteru przestrzeni publicznej
Koncepcja rozmieszczenia miejsc parkingowych tylko na terenie kontrowersyjna. Ze względu na konieczność przeprowadzenia badań archeologicznych
i likwidację bądź wymianę gruntów nasypowych, brak częściowego lub pełnego podpiwniczenia wydaje się rozwiązaniem niewłaściwym.
Przyjęty stopień wykorzystania działki, a także parametry zabudowy korzystne lub nawet bardzo dobre np. liczba klatek schodowych, liczba mieszkań, czy ich rozwiązanie.
Interesująca decyzja zastosowania wielkoskalowych elementów wzbogacona o ciekawe rozwiązanie architektoniczne bryły z zastosowaniem kolorowych balkonów o różnej wielkości i kształcie ma swoje odniesienia do modernistycznych podziałów horyzontalnych bryły. Takie rozwiązanie jest także ekonomiczne w realizacji i utrzymaniu. Jednak zastosowanie detalu wydaje się zbyt schematyczne a nie związanie z położeniem w przestrzeni zewnętrznej – miejskiej czy prywatnej nie pozwala na dodatkowe wzmacnianie charakteru tych przestrzeni.
Kompleksowość rozwiązania nie pozwala na poprawne etapowanie i może być rozpatrywana jako układ docelowy. Każda zmiana w zakładanym scenariuszu może spowodować trudne do wyobrażenia perturbacje w układzie przestrzennym. Niezrozumiałe jest także utrzymanie linii zabudowy od ulicy Wólczańskiej na granicy działki nie uwzględniające trudności w przebudowie tego fragmentu miasta. Niekorzystne jest także zrealizowanie skrzydła budynku wzdłuż projektowanego wjazdu związanego z koniecznością wycinki części istniejącego drzewostanu. Ponadto budynek nr 5 w układzie galeriowym budzi poważne zastrzeżenia ze względu na parametry jak i trudności w powiązaniu z resztą zespołu.
Praca Nr 220113
Zaproponowane w pracy proste rozwiązanie przestrzenne z osią kompozycyjną porządkującą przestrzeń wewnętrzną zespołu, od wjazdu poprzez budynek maszyny parowej, aż po zespół boisk jako przestrzeń rekreacyjna zespołu bardzo interesujący. Zastosowanie prostopadłego układu budynków wzdłuż ulicy Wólczańskiej, wraz z odsunięciem od granicy działki, z punktu widzenia izolacji od przyszłego hałasu poprawny jednak w układzie docelowym nie nawiązuje do zaznaczonego w MPZP pasa zieleni stanowiącego element przebudowy ulicy a także kształtów przyszłej przestrzeni publicznej w tym miejscu.
Kształtu otwarć w zabudowie od ul. Wróblewskiego – na osi alei i budynku dawnej maszyny parowej kontrowersyjny ze względu konieczność wycinki drzew. Rozwiązanie to dubluje „otwory” a jednocześnie żaden z nich nie znajduje się na przedłużeniu alei.
Narożnik Skrzywana – Wólczańska kompozycyjnie nieuzasadniony. Nie tworzy także czytelnego powiązania kompozycyjnego (pieszego) z resztą zespołu. Pojedyncze budynki klatkowe F i G są nieekonomiczne, należałoby rozważyć scalenie.
Rozwiązanie mieszkań i ich dyspozycja w budynku komfortowe. Jednak liczba klatek (25) oraz duża liczba „małych” budynków ekonomicznie nieuzasadniona.
Bryła budynków architektonicznie prosta i oszczędna utrzymana w symbolice architektury modernistycznej, Zaproponowane rozwiązanie balkonów, jako niezależnej konstrukcji, ciekawe i ekonomicznie bardzo dobre. Dyspozycja balkonów na elewacjach budynków nie wykorzystuje do końca możliwości podkreślenia wnętrza urbanistycznego, które dzięki zastosowaniu balkonów „w ciepłym” klimacie wyróżniały by wnętrze urbanistyczne od „zimnego” purystycznego wyglądu przestrzeni zewnętrznej – publicznej.
Etapowanie, ze względu na przyjętą koncepcję wielu elementów, będzie realizowane bez specjalnie negatywnego wpływu na całość założenia i funkcjonowanie fragmentów w trakcie realizacji.
Zabudowa wyniesiona na „podestach”, ponad częściowo zagłębionymi parkingami tworzy „wyspowy” charakter zabudowy. Podesty nie stanowią, wobec braku połączenia, czytelnego uzupełnienia przestrzeni wnętrza o półprywatne zespoły adresowane do lokalnych społeczności. Również kwestia rozwiązania wejść do budynków w sekwencyjnym układzie (orientacja na południe) zabudowy kontrowersyjna. Ponadto w przyjętym rozwiązaniu dostęp do parteru części klatek schodowych z podestu powoduje konieczność zastosowania terenowych ramp lub wind (jak w projekcie) – co niepotrzebnie podnosi koszt inwestycji.
W sięgaczu od strony fabryki Filtex zaprojektowano częściowo zagłębiony – parking dwupoziomowy, którego efektywność budzi zastrzeżenia.
Praca Nr 727476
Zaproponowano przejrzysty układ urbanistyczny, czytelnie wiążący wszystkie elementy, w formie regularnej obudowy wewnętrznego placu zorientowanego wokół zabytkowego budynku maszyny parowej. Wzdłuż ulicy Wróblewskiego budynki tworzą ciągłą linię zabudowy z przebiciem w formie przejść bramnych na wysokości budynku maszyny parowej. Pierzeję urozmaicono poprzecznie wystającą bryłą budynku biurowego opisującą niewielki plac przed budynkiem redakcji Echa Miasta w miejscu obecnego wlotu ulicy Skrzywana w ulicę Wólczańską. Dostrzeżenie tej możliwości jest wielkim walorem pracy, pozwalającym na wykorzystanie kontrowersyjnego kształtu linii zabudowy zapisanej w Planie Miejscowym przy zachowaniu czytelnego ortogonalnego założenia. Pierzeja ulicy Wróblewskiego przecięta ciągiem pieszo-jezdnym na osi budynku Maszyny Parowej, z zachowaniem istniejącej alei kasztanowców.
Idea kształtowania zabudowy ciekawa i interesująca. Skala, proporcje i charakter kształtowania pierzei wpisuje się w modernistyczny (współczesny) nurt poszukiwania bogactwa wyrazu przy zastosowaniu oszczędnych środków, tak charakterystyczny dla ważnych budynków dla miasta Łodzi. Zastosowanie prostych ścian podkreśla miejski charakter założenia.
Dużym walorem pracy jest dostrzeżenie potencjału w projektowanej przebudowie ulic Wróblewskiego i Wólczańskiej i czytelne utworzenie przestrzeni publicznej stanowiącej naturalne otoczenie dla projektowanego zespołu.
Walorem pracy jest także dogłębna analiza etapowania inwestycji oraz możliwych scenariuszy inwestycyjnych w zależności od uwarunkowań związanych z istniejącą zabudową wzdłuż ulicy Wólczańskiej. Zespół projektowy dostrzega ryzyko związane z harmonogramem przebudowy ulicy Wólczańskiej, uzależnionym od decyzji władz miejskich, na które Inwestor nie ma wpływu. W związku z tym zespół projektowy przewidział, iż realizacja zamierzenia w formie niewiele odbiegającej od podstawowej propozycji konkursowej możliwa jest również w przypadku opóźnienia przebudowy ulicy Wólczańskiej i pozostawienia wzdłuż niej zabudowy istniejącej.
Podobnie wariantowe rozwiązanie zabudowy przedstawiono dla narożnej działki nr 18, możliwej do wykupienia przez Inwestora w przyszłości.
Duże walory pracy są pochodną zastosowanych rozwiązań materiałowych, które jak się wydaje mogą być bez szkody dla ogólnego charakteru przeprojektowane pod kątem zastosowani skromniejszych zamienników wpływających na rentowność inwestycji. Podobnym zabiegom można także poddać wewnętrzną przestrzeń, zlokalizowaną wokół budynku maszyny parowej, próbując zmienić jej charakter z przestrzeni publicznej (twarda nawierzchnia) na półpubliczną (miękka nawierzchnia).
Z uwagi na warunki geologiczne praca słusznie przewiduje realizację parkingów w pełni zagłębionych pod powierzchnią terenu. Dodatkowo przewidziano wielokondygnacyjny parking w południowo-zachodnim fragmencie działki, w oparciu o lokalizację pozostałości ściany zabudowań fabrycznych. Parking strategiczny dla zespołu jest słusznym rozwiązaniem, jednak wymaga bardziej szczegółowych rozwiązań, by móc wykazać ekonomiczne uzasadnienie dla jego realizacji przy wyjątkowo wąskim pasie terenu będącym w dyspozycji.
Lokalizacja placu do gry w koszykówkę na tyłach parkingu wielokondygnacyjnego, w miejscu pozbawionym jakiegokolwiek nadzoru – potencjalnie sprzyjając wandalizmowi jest wysoce kontrowersyjna i być może przeniesiona na dach parkingu dzięki czemu stworzy lepsze warunki do różnych aktywności.
Rozwiązanie szczegółów zabudowy przedstawione zostało w sposób lapidarny. Brak przedstawionego rzutu parteru projektowanego budynku I etapu, co uniemożliwia analizę zaproponowanych funkcji przy głębokim trakcie. Wyjątkowo atrakcyjna forma zabudowy w przypadku tej pracy nie znajduje odzwierciedlenia w przedstawionych rzutach i wymaga dalszych uszczegółowień z uwzględnieniem bardziej ekonomicznego podejścia do zagadnienia. Należy rozważyć, czy niezbędne jest lokalizowanie apartamentów typu penthouse na najwyższej kondygnacji budynku.
Praca Nr 010011
Główna dyspozycja przestrzenna oparta na zastosowaniu 2 połączeń (wjazd i wyjazd) z ulicą Wróblewskiego dającą możliwość zaprojektowania parku przed budynkiem maszyny parowej jako przestrzeni półpublicznej i głównej przestrzeni zespołu ciekawa.
Jednak zaproponowany układ urbanistyczny jest chaotyczny, oparty o zróżnicowane, wolnostojące budynki. Brakuje czytelnej zabudowy wzdłuż ulic Skrzywana i Wólczańskiej, kontrowersyjna i nieekonomiczna wydaje się propozycja urozmaicenia zabudowy dwoma wolnostojącymi punktowcami. Proponowana zabudowa nie tworzy spójnego, czytelnego dla mieszkańców i łatwego do identyfikacji wnętrza, stawiając na rozdrobnione przestrzenie międzyblokowe.
Brakuje uzasadnienia proponowanej lokalizacji podwyższeń zabudowy. Wątpliwości budzi także lokalizacja budynku mieszkalnego w mało atrakcyjnej przestrzeni sięgacza od strony fabryki Filtex a budynek C znajduje się w mało komfortowej odległości kilkunastu metrów od budynku Urzędu Skarbowego.
Zaproponowanie wjazdu do wnętrza pod budynkami budzi wątpliwości podobnie jak zastosowanie wysokiego parteru odcinającego budynek od terenu. Zastosowana stylistyka prosta w wyrazie, stosująca oszczędne rozwiązania materiałowe, posiada czytelną dyspozycję elewacji z podziałem na cokół, bazę i zwieńczenie. Zastosowane rozwiązanie odbiega od charakterystycznych cech architektury modernistycznej a także nie nawiązuje do architektury łódzkich zespołów mieszkaniowych.
Wątpliwości budzi także rozwiązanie ostatniej kondygnacji ze względu na przyjęta stylistykę, zmniejszenie mieszkań a także ekonomię takiego rozwiązania. Zaproponowana lokalizacja parkingów po zachodniej stronie działki w dwóch poziomach – w tym jednym w połowie zagłębionym poprawna. W pozostałej części planowany jest bliżej niezdefiniowany parking w pełni zagłębiony pod ziemią z dwoma wjazdami przy granicy z zakładem przemysłowym Filtex. Jednak proponowane rozwiązanie dla pierwszego etapu, aczkolwiek może być łatwo skorygowane, nie jest zgodne z aktualnie obowiązującymi przepisami budowlanymi. Zaproponowana koncepcja 2 kondygnacyjnego parkingu jest także sprzeczna z ideą parku nie nawiązując w parterze żadnego kontaktu budynku z otoczeniem.
Zaproponowana struktura mieszkań, w tym 1 etapu, poprawna. Ponadto opracowanie przewiduje możliwość łączenia mieszkań w większe jednostki, spełniając tym samym wymagania Inwestora. Dyspozycja przestrzenna, mimo zastrzeżeń przestrzennych, jest podatna na etapowanie.
Na tym opinie zakończono.
Z poważaniem,
Dominik Jackowski
Sekretarz Konkursu